Het Duinbos

Toen koekoeksbloem en fluitelof in ‘t bos
hun wit en paars verdeelden en het geel
van boterbloemen schoot in ‘t groene gras
en hondsraf dik de doffe grond bewies,-
en ‘t bos lag rondom in een duinenkom
en bleke lucht van juni-middag spon
ons in met leeuwrikzang en uit de vert
dreuning van golven op de zandge kust.-
Toen kwamen daar we en voelden als voorheen
ons één, één met onszelf, elkaar, Natuur.

Albert Verweij

Dit bericht is geplaatst in Albert Verwey, Gedichten, Lente met de tags . Bookmark de permalink.