Wandelen heeft een vlucht genomen

In deze tijd

wandelen: een tweesprong

Foto: J. van Osselen

Wandelen heeft een vlucht genomen,
samen of alleen hardlopen,
snelwandelen, lange afstandslopen  et cetera.
Wandelen om orde op zaken te stellen
in je lichaam, in je geest.
Even los te raken van de druk van alledag
van het werk, het beroep dat op je wordt gedaan,
de plicht die je jezelf oplegt.
Lopen als uitweg, als mogelijkheid om
het verlangen ruimte te geven
de verbinding weer voelen:
je opgenomen te weten in een groter geheel,
met de voeten die je dragen, het lichaam dat leeft,
het hoofd dat leeg raakt en weer veerkracht voelt,
geestkracht,
licht waar het donker werd, licht waar het zwaar was.
Weerzien, de buitenlucht, de omgeving,
een Godsgeschenk in deze tijd.

Laten we bidden dat we in beweging blijven,
verlangend naar de heel makende de nabijheid
van God in ons leven. Amen

Jeanette

Dit bericht is geplaatst in Gebeden, Jeanette van Osselen, Pelgrimeren met de tags . Bookmark de permalink.